Still searching

Είναι κι αυτές οι μέρες που νιώθεις τόσο έξω από τον εαυτό σου. Χαίρεσαι από τη μία ότι τα έχεις καταφέρει αρκετά καλά για την ηλικία σου, αλλά πάντα αναζητάς κι άλλα. Δεν ευχαριστιέσαι με τίποτα … Απληστία; Φιλοδοξία; Δε ξέρω. Δε ξέρω καν αν είναι κάτι κακό αυτό.΄Ίσως με το ανικανοποίητο εγώ μας, να προσπαθούμε περισσότερο κι έτσι να γινόμαστε ακόμα καλύτεροι.

Για να πω την αλήθεια, όμως, πολλές φορές μ’αρέσει κιόλας όλο αυτό. Αυτή η συνεχής ανησυχία, αυτό το «κάτι» που μου τριβελίζει το μυαλό και δε με αφήνει να ηρεμήσω .. Είναι ίσως η κινητήριος δύναμη μου. Ο λόγος που ξυπνάω κάθε πρωί. Γιατί για να το πετύχω κι αυτό, ομολογώ δεν ήταν και εξακολουθεί να μην είναι εύκολο.

Αν δεν είναι, όμως, έτσι; Αν ακόμα κι αυτό είναι ένας τρόπος, ένας εσωτερικός μηχανισμός για να μη σκέφτομαι άλλα;

Δε ξέρω αν κάπου καταλήγω. Ξέρω όμως ότι με κούρασε αρκετά η αναζήτηση για την ερμηνεία όλων αυτών που μου συμβαίνουν και όλων αυτών που με τις πράξεις μου προκαλώ. Έτσι κι αλλιώς, το συμπέρασμα που ψάχνω δε θα το βρω ποτέ.

it is what it is …

 

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s