Έκθεση Ζωγραφικής

Κάτι όμορφο θα συμβεί την Τετάρτη 25/5 στο Συνεδριακό Κέντρο της Τράπεζας Πειραιώς στα Λαδάδικα Θεσσαλονίκης. Το εργαστήριο ζωγραφικής Art Way Studio παρουσιάζει τις προσπάθειες των μαθητών του στο κοινό για δύο ολόκληρες εβδομάδες. Φυσικά, αξίζει να περάσετε μια βόλτα για να ρίξετε μια ματιά στους πίνακες, στον όμορφο χώρο που τους φιλοξενεί, αλλά και για …

Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε*

Πες με οπισθοδρομική, πες με τρελή, πες με όπως θέλεις, αλλά μου λείπουν οι περασμένες, αθώες δεκαετίες. Τότε που το walkman και το discman θεωρούνταν τεράστιο τεχνολογικό επίτευγμα και το να έχει ένα σπίτι υπολογιστή ήταν το γεγονός της χρονιάς. Κι όταν λέω υπολογιστή εννοώ από εκείνους, τους παλιούς που περίμενες κανένα μισάωρο για να …

Απογεύματα στο μπαλκόνι*

Περιμένω ξανά εκείνα τα καλοκαιρινά απογεύματα που καθόμασταν στο μπαλκόνι με καφέδες και τσιγάρα. Μιλούσαμε με τις ώρες, ο ήλιος μας χτυπούσε στο πρόσωπο και η ζέστη ήταν αφόρητη. Τίποτα δε μας ένοιαζε, η ανεμελιά σε όλο της το μεγαλείο. Μας έπιανε το βράδυ και συνεχίζαμε να ενοχλούμε ως αργά τους γείτονες με τα γέλια …

Γιορτή της Μητέρας*

Χρόνια πολλά στην καλύτερη, μία και μοναδική Γεώργιος Βιζυηνός: Η μητέρα   Πώς να πειράξω τη μητέρα να κάμω εγώ να λυπηθεί,  που όλη νύχτα κι όλη μέρα για το καλό μου προσπαθεί;   Πώς ν' αρνηθώ ή ν ' αναβάλω ό,τι ορίζει κι απαιτεί, αφού στη γη δεν έχω άλλο κανένα φίλο σαν αυτή; …

A love that cannot live yet never dies*

Είναι της μοίρας μας γραπτό μάλλον να έχουμε συνεχώς απωθημένα στον έρωτα. Αγάπες που δε γνώρισαν ανταπόκριση ή μας χάρισαν μόνο μια μικρή γεύση και ύστερα έφυγαν. Κι όμως, ίσως, είναι καλύτερα γι' αυτές να υπάρχουν μόνο έτσι. Στη σφαίρα της φαντασίας μας, δηλαδή, ή απλά ανολοκλήρωτες. Η ζωή δε μας αφήνει να τις δούμε …

άνοιξη*

Με έχει πιάσει μια ανία άνευ προηγουμένου. Μια απάθεια ,μάλλον, για τα πάντα. Βρίσκομαι σε μια συνεχή αναμονή για να συμβεί κάτι χωρίς να ξέρω το τι. Η τάση που είχα να αφήνω τις μέρες να κυλούν χωρίς να κάνω τίποτα ουσιαστικό επέστρεψε. Θέλω συνεχώς να βρίσκομαι μακριά από το σπίτι. Οτιδήποτε κι αν είναι …

Άφησέ με νά ‘ρθω μαζί σου*

Ἄφησέ με ναρθῶ μαζί σου. Τί φεγγάρι ἀπόψε! Εἶναι καλὸ τὸ φεγγάρι, - δὲ θὰ φαίνεται ποὺ ἄσπρισαν τὰ μαλλιά μου. Τὸ φεγγάρι θὰ κάνει πάλι χρυσὰ τὰ μαλλιά μου. Δὲ θὰ καταλάβεις. Ἄφησέ με νἄρθω μαζί σου. Ὅταν ἔχει φεγγάρι, μεγαλώνουν οἱ σκιὲς μὲς στὸ σπίτι, ἀόρατα χέρια τραβοῦν τὶς κουρτίνες, ἕνα δάχτυλο ἀχνὸ …

People always find ways to mask their pain*

Οι άνθρωποι είναι μαθημένοι να κρύβουν αυτό που νιώθουν. Λίγοι είναι αυτοί που καταφέρνουν να λένε αυτό που αισθάνονται χωρίς να υπολογίζουν το πόσο θα στοιχίσει στους ίδιους ή στους γύρω τους. Αυτούς τους θαυμάζω. Εγώ δε μπόρεσα ποτέ να το κάνω αυτό. Να πω, δηλαδή, αυτό που θέλω τη στιγμή που θέλω και στον …

Φτωχή Μάργκο*

Αφού έγραψα τη λίστα με τις δικές μου αγαπημένες παλιές ελληνικές κωμωδίες, μου κατέβηκε η ιδέα να γράφω από εδώ και πέρα περισσότερες λίστες με πράγματα που μου αρέσουν και τα προτείνω. Ή αν όχι λίστες, κάτι που είδα, άκουσα, διάβασα, έφαγα, μύρισα, έπιασα και λάτρεψα. Για σήμερα, λοιπόν, σκέφτηκα να μιλήσω για ένα βιβλίο που …